Wind heeft de toekomst

‘Met alleen wind gaan we het niet redden’, kopt de opiniebijlage van NRC een tijdje terug. Helemaal waar. We staan voor een energietransitie waar véél meer voor nodig is dan wind alleen. Critici van windenergie blijven te veel hangen in het bestaande en redeneren alleen vanuit het elektriciteitssysteem zoals het ís.

Door Ton Hirdes, directeur van de Nederlandse Wind Energie Associatie (NWEA) 

Windturbines op een akkerlandDe titel dat we het met alleen wind niet redden is tekenend voor hoe de discussie over wind wordt aangegaan. Want niemand in de windsector zal ooit beweren dat we het van wind alleen moeten hebben.

Integendeel: we staan voor een transitie van een energiesysteem gebaseerd op fossiele brandstoffen naar een systeem dat tegen 2050 (vrijwel geheel) is gebaseerd op hernieuwbare bronnen: zon, wind, water, aardwarmte/koude en biomassa.

Allemaal nodig, net als energiebesparing, waarvoor ook een forse opgave ligt in het SER Nationaal Energieakkoord. Dat akkoord gaat uit van een evenwichtig plaatje voor de komende jaren, waaronder ook de sluiting van een aantal kolencentrales.

Anders doen dan Duitsland

Waar Richard van Tol vooral vindt ‘dat we het anders moeten doen dan Duitsland’, blijkt dát we het al anders doen. En waar hij constateert dat Duitsland ‘op het punt lijkt te staan de subsidies voor hernieuwbare energie terug te schroeven’, blijkt dat Duitsland juist meer naar het Nederlandse model gaat kijken – maar ondertussen wél verder gaat met de doorgroei van hernieuwbare energie.

Die energietransitie wordt door veel critici voor het gemak vergeten. Elektrotechnisch ingenieur  Stienstra gaat zelfs zover te stellen dat wind en zon ‘extra’s zijn op het net’.  Geldt dat ook voor Denemarken waar windenergie veelal meer dan 50% van de stroom levert? Volgens Stienstra ‘vervangen wind en zon geen bestaande centrale’. Toch is al aardig wat jaren binnen Europa flink veel capaciteit wind en zon toegevoegd en nam de capaciteit van kolen en gas af.

Meer uitstoot van Co2

De kritiek dat ‘wind zorgt voor meer uitstoot van CO2 omdat bestaande centrales moeten afschakelen’ is bewezen onjuist. Uit échte wetenschappelijke doorrekeningen van het elektriciteitssysteem blijkt dat het effect te verwaarlozen is. Op- en afschakelen van centrales gebeurt overigens heel veel en daar is vooral de voortdurend wisselende vraag naar elektriciteit debet aan.

En dat nu (helaas) eerder gas- dan kolencentrales worden afgeschakeld (kolen betekent meer CO2) zegt vooral iets over de schrikbarende goedkoopte van kolen en de effecten van de economische crisis. Het is niet logisch daar windenergie voor verantwoordelijk te stellen. Of dacht Stienstra nu werkelijk dat, als er nooit windenergie had bestaan, een producent bij een inzakkende vraag naar elektriciteit goedkope kolen uitschakelt en dure gascentrales laat draaien?

Grootste fout

Maar misschien de grootste fout is dat deze denkers blíjven uitgaan vanuit het bestaande energiesysteem, het model dat ze kennen. En dat is jammer. Want zelfs al zou je als Nederland op de oude voet willen doorgaan: onze buurlanden gaan toch wel door met steeds meer wind en zon in het systeem stoppen; je zúlt wel aan een verandering moeten werken.

In plaats van wind af te vallen ‘omdat deze niet in het systeem past’, zouden ze beter hun energie en kennis toekomstgericht kunnen inzetten: wat is er voor nodig de transitie te doorlopen naar een toekomstig energiesysteem om zo de leveringszekerheid van elektriciteit te garanderen in een leven na fossiel?

Wind, zon en water

In dat nieuwe energiesysteem bepalen wind, zon en water in hoge mate de elektriciteitsvoorziening. Netten zijn internationaal meer aan elkaar gekoppeld. Als er ergens méér elektriciteit uit wind of zon is dan nodig, wordt die elders benut, waar het minder waait. Slimme wijzen van opslag vullen dat systeem aan en allerlei vormen van biomassa nemen de resterende rol over die nu bij steenkool, aardgas en kernenergie ligt.

Behoudende wetenschappers en klimaatsceptici hebben één ding gemeen; ze richten zich vooral op windenergie omdat deze de meest zichtbare exponent is geworden van een verandering die ze a priori afwijzen. Daarmee bewijzen ze vooral hoe belangrijk windenergie is in de opmaak naar een nieuwe energievoorziening. Zonder windenergie geen transitie.

Volg Ton Hirdes op Twitter of lees zijn blog

Copyright foto: Suncor Energy

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Ontvang de nieuwsbrief van Groene Courant!